วาทกรรมชาตินิยมของรัฐบาลไทย ตั้งแต่ พ.ศ. 2475 ถึง พ.ศ. 2550

การวิธียครั้งนี้มีวัตถุประชงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะวาทกรรมชาตินิยมและเพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างวาทกรรมกับสังคมวัฒนธรรม ในคำแถลงนโยบาย เพลงปลุกใจ และคำขวัญของรัฐบาลไทย ในช่วง พ.ศ. 2475 ถึง พ.ศ. 2550 โดยวิธีการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพตามแนวคิดวาทกรรมเชิงวิพากษ์ ผลการวิจัยพบว่า วาทกรรมชาตินิยมของรัฐบาล ประกอบไปด้วยชุดวาทกรรมย่อย คือ วาทกรรมรัฐบาลคือผู้สร้างและพัฒนาชาติ วาทกรรมร่วมมือกับรัฐบาลพัฒนาชาติ วาทกรรมรัฐบาลคือผู้รักชาติ วาทกรรมสามัคคี สมานฉันท์ วาทกรรมเชิดชูคุณค่าและจิตวิญญาณความเป็นไทย วาทกรรมเกี่ยวกับความมั่นคงของชาติ วาทกรรมดำรงเอกราช
อธิปไตย ความมั่นคง และผลประโยชน์ของชาติ วาทกรรมเรื่องความจงรักภักภักดีต่อชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์ วาทกรรมเรื่องศิลปวัฒนธรรมไทยคือสัญลักษณ์และสมบัติของชาติไทย วาทกรรมเข้าใจประชาธิปไตยและยึดมั่นในอุดมการณ์ของชาติ วาทกรรมรักชาติในทางที่ถูก วาทกรรมสร้างตราสินค้าไทยให้เป็นที่ยอมรับ วาทกรรมเกิดเป็นไทยตายเพื่อไทย วาทกรรมสามัคคีคือพลัง วาทกรรมรักศิลปวัฒนธรรมไทย วาทกรรมเชื่อผู้นำ วาทกรรมชาวไทยจงพร้อมใจสร้างชาติ วาทกรรมผู้ไม่รักชาติไทยคือคนที่สมควรถูกประณาม วาทกรรมคนไทยใจเป็นหนึ่งเดียว วาทกรรมคนไทยคือพี่น้องร่วมแผ่นดินเดียวกัน วาทกรรมเด็กดีต้องมีหน้าที่สร้างชาติ วาทกรรมเด็กดีต้องมีความรักและความสามัคดี วาทกรรมสามัคดีคือพลัง วาทกรรมเด็กดีคือทายาทของชาติต้องสร้างความดี วาทกรรมเด็กดีต้องรักชาติ ร่วมใจกันสร้างชาติ พัฒนาชาติ วาทกรรมเด็กดีต้องยึดมั่นประชาธิปไตย วาทกรรมเด็กคีต้องเชิดชูความเป็นไทย วาทกรรมเด็กดีต้องรู้คุณค่าวัฒนธรรมไทย

ในส่วนของวัตถุประสงค์ข้อที่ 2 พบว่าวาทกรรมได้สร้างอัตลักษณ์และความสัมพันธ์ระหว่างผู้สร้างวาทกรรมกับประชาชมผู้รับวาทกรรม ดังนี้ ผู้แก้ปัญกา ผู้สร้างสรรค์และส่งเสริมความรักความสามัคคี ผู้ดูแลความสงบ ผู้รักชาติ ผู้รักเเละห่วงใยเยาวชนของชาติ ผู้สร้างพลเมืองดี